آلیاژ آلومینیوم پرمصرف ترین ماده ساختاری فلزات غیرآهنی در صنعت است و به طور گسترده در صنایع هوانوردی، هوافضا، خودروسازی، ماشین سازی، کشتی سازی و صنایع شیمیایی استفاده شده است. با پیشرفت سریع علم، فناوری و اقتصاد صنعتی در سالهای اخیر، تقاضا برای قطعات سازهای جوش داده شده با آلیاژ آلومینیوم روز به روز در حال افزایش است که این امر منجر به تحقیقات عمیق در مورد جوشپذیری آلیاژهای آلومینیوم شده است. کاربرد گسترده آلیاژهای آلومینیوم باعث توسعه فناوری جوشکاری آلیاژ آلومینیوم شده است. در عین حال، توسعه فناوری جوشکاری زمینه های کاربرد آلیاژهای آلومینیوم را گسترش داده است. بنابراین، فناوری جوشکاری آلیاژهای آلومینیوم در حال تبدیل شدن به یکی از نقاط داغ تحقیقات است.
چگالی آلومینیوم خالص کوچک است (ρ{0}}.7 گرم بر متر مکعب)، تقریباً 1/3 آهن، و نقطه ذوب پایین (660 درجه) است. آلومینیوم ساختار مکعبی محور دارد، بنابراین دارای پلاستیسیته بالایی است (δ: 32~40٪، ψ:70~90%)، پردازش آن آسان است و می توان آن را به پروفیل ها و صفحات مختلف تبدیل کرد. مقاومت در برابر خوردگی خوبی دارد. با این حال، استحکام آلومینیوم خالص بسیار کم است و مقدار σb در حالت آنیل شده حدود 8 کیلوگرم بر میلیمتر مربع است، بنابراین برای مصالح ساختاری مناسب نیست. از طریق تولید طولانی مدت و آزمایش های علمی، مردم به تدریج آلومینیوم را با افزودن عناصر آلیاژی و استفاده از عملیات حرارتی تقویت کردند که منجر به تولید یک سری آلیاژهای آلومینیوم شد. آلیاژ تشکیل شده با افزودن عناصر خاص می تواند مزایای آلومینیوم خالص مانند سبکی و استحکام بالا را حفظ کند و مقدار σb می تواند به 24 ~ 60 کیلوگرم بر میلی متر مربع برسد. این باعث میشود که «استحکام ویژه» آن (نسبت استحکام به وزن مخصوص σb/ρ) بهتر از بسیاری از فولادهای آلیاژی باشد، و آن را به یک ماده ساختاری ایدهآل تبدیل میکند و به طور گسترده در ماشینسازی، ماشینآلات حملونقل، ماشینآلات نیرو و صنعت هوانوردی و غیره استفاده میشود. از جمله بدنه هواپیما. ، پوست ها، کمپرسورها و غیره اغلب از آلیاژ آلومینیوم ساخته می شوند تا وزن خود را کاهش دهند. با استفاده از آلیاژ آلومینیوم به جای مواد ورق فولادی برای جوشکاری، وزن سازه را می توان بیش از 50 درصد کاهش داد.

آلیاژ آلومینیوم دارای چگالی کم، اما استحکام نسبتاً بالایی است، نزدیک یا بیشتر از فولاد با کیفیت بالا. پلاستیسیته خوبی دارد و می توان آن را به پروفیل های مختلف پردازش کرد. دارای رسانایی الکتریکی عالی، هدایت حرارتی و مقاومت در برابر خوردگی است. این به طور گسترده در صنعت استفاده می شود و کاربرد آن پس از فولاد در رتبه دوم قرار دارد. .
آلیاژهای آلومینیوم به دو دسته تقسیم می شوند: آلیاژهای آلومینیوم ریخته گری که در حالت ریختگی استفاده می شوند. و آلیاژهای آلومینیوم تغییر شکل یافته، که می توانند در برابر پردازش فشار مقاومت کنند. می توان آن را به مواد آلیاژ آلومینیوم با اشکال و مشخصات مختلف پردازش کرد. به طور عمده برای ساخت تجهیزات هواپیمایی، درب ها و پنجره های ساختمانی و غیره استفاده می شود.

آلیاژهای آلومینیوم را می توان با توجه به روش های پردازش به آلیاژهای آلومینیوم تغییر شکل یافته و آلیاژهای آلومینیوم ریخته گری تقسیم کرد. آلیاژهای آلومینیوم تغییر شکل یافته به آلیاژهای آلومینیوم تقویت شده غیر قابل عملیات حرارتی و آلیاژهای آلومینیوم تقویت شده قابل عملیات حرارتی تقسیم می شوند. نوع تقویت شده غیر قابل عملیات حرارتی نمی تواند خواص مکانیکی را از طریق عملیات حرارتی بهبود بخشد و تنها از طریق تغییر شکل کار سرد می تواند تقویت شود. این عمدتا شامل آلومینیوم با خلوص بالا، آلومینیوم صنعتی با خلوص بالا، آلومینیوم خالص صنعتی و آلومینیوم ضد زنگ و غیره است. آلیاژهای آلومینیوم تقویت شده قابل عملیات حرارتی می توانند خواص مکانیکی خود را از طریق روش های عملیات حرارتی مانند کوئنچ و پیری بهبود بخشند. آنها را می توان به آلومینیوم سخت، آلومینیوم فورج شده، آلومینیوم فوق سخت و آلیاژهای آلومینیوم ویژه تقسیم کرد.
برخی از آلیاژهای آلومینیوم را می توان برای به دست آوردن خواص مکانیکی خوب، خواص فیزیکی و مقاومت در برابر خوردگی، عملیات حرارتی کرد.
آلیاژهای آلومینیوم ریخته گری را می توان بر اساس ترکیب شیمیایی به آلیاژهای آلومینیوم-سیلیکون، آلیاژ آلومینیوم-مس، آلیاژ آلومینیوم-منیزیم، آلیاژ آلومینیوم-روی و آلیاژهای خاکی کمیاب آلومینیوم تقسیم کرد. در میان آنها، آلیاژهای آلومینیوم-سیلیکون نیز شامل آلیاژهای ساده آلومینیوم-سیلیکون (که با عملیات حرارتی قابل تقویت نیستند و خواص مکانیکی پایینی دارند. ریخته گری عملکرد خوب)، آلیاژ آلومینیوم-سیلیکون ویژه (می توان با عملیات حرارتی، خواص مکانیکی بالا تقویت کرد. عملکرد بازیگری خوب)







